Porezni je postupak poseban upravni postupak rješavanja poreznih stvari bilo da se radi o priznavanju nekog prava (npr. pravo na povrat poreza) ili određivanja obveze (npr. utvrđivanje obveze plaćanja poreza). Nakon pokretanja poreznog postupka zadaća je poreznog tijela utvrditi činjenično stanje na koje će, u svrhu rješavanja porezne stvari, primijeniti materijalni propis. Utvrđivanje činjeničnog stanja najvažnija je faza poreznog postupka. Drugim riječima, porezni postupak uopće nije moguće provesti bez utvrđivanja činjeničnog stanja. Dokazni postupak u kojem se utvrđuje činjenično stanje može biti skraćeni postupak ili porezni nadzor. Rješavanje porezne stvari u skraćenom postupku čest je slučaj, osobito u poreznim predmetima u kojima se udovoljava zahtjevu poreznih obveznika kao i kod donošenja poreznog rješenja o priznavanju određenih prava u jednostranačkim poreznim stvarima. Cilj ovog članka je objasniti što je kraćeni postupak, kada se primjenjuje odnosno koja su prava i obveze iz takvog postupka.
1. Uvodno o skraćenom poreznom postupku
1.1. Pojam
1.2. Osnovne značajke skraćenog poreznog postupka
1.3. Zakonski okvir
1.4. Osnovna svrha skraćenog poreznog postupka
2. Skraćeni porezni postupak
2.1. Sastavljanje zabilješke u skraćenom poreznom postupku
2.2. Primjena skraćenog poreznog postupka
2.3. Skraćeni porezni postupak pokrenut po službenoj dužnosti
2.3.1. Informacijski sustav Porezne uprave
2.3.2.Skraćeni poreni postupak pokrenut na zahtjev poreznog obveznika
2.4. Skraćeni porezni postupak prema Zakona o lokalnoj i područnoj (regionalnoj) samoupravi
2.5. Osporavanje činjeničnog stanja utvrđenog u skraćenom poreznom postupku
2.6. Dvojbe oko uporabe skraćenog poreznog postupaka ili poreznog nadzora
2.7. Kada se porezna stvar ne može riješiti skraćenim poreznim postupkom
3. Zaključak